Epiphone 1963 Firebird I Heather Poly

Epiphone 1963 Firebird I Heather Poly, charakterystyka i konstrukcja

Model Epiphone 1963 Firebird I Heather Poly to instrument dostępny od lutego 2024 roku. Obudowa wykonana jest z mahoniu, podobnie jak wklejana szyjka, która łączy mahoniowy rdzeń z orzechem włoskim. Podstrunnica powstała z indyjskiego wawrzynu i liczy 22 progi. Menzura gitary wynosi 628 mm, co plasuje ją w typowym dla Firebirda zakresie długości menzury.

Gitara ma charakterystyczny kształt konstrukcji Firebird i jest pokryta metalicznym lakierem w kolorze Heather Poly. Zastosowano w niej klucze w stylu banjo Kluson, które choć nieco ciężko pracują, utrzymują strojenie na poziomie zadowalającym dla użytkownika. Mostek typu Stopbar Wrap-Around dopełnia estetyczny i praktyczny obraz instrumentu, który dodatkowo jest dostarczany w solidnej walizce.

Budowa i detale wpływające na komfort gry

Epiphone postawił na profil szyjki nawiązujący do oryginalnego Firebirda z 1963 roku. W praktyce oznacza to, że gryf jest węższy na wyższych progach i stopniowo poszerza się w dolnej części. Taki profil preferują gitarzyści lubiący mocniejszy chwyt i nie obawiający się pełnego wykorzystania dłoni podczas grania.

Podstrunnica została ozdobiona prostymi inkrustacjami w formie kropek, co nadaje klasycznego, ale oszczędnego wyglądu. Jednak materiał użyty na podstrunnicę, indyjski wawrzyn, odczuwa się jako nieco suchy i mniej przyjemny w dotyku niż palisander. Konieczne jest okresowe jej nawilżenie, by zwiększyć płynność ruchu palców po gryfie.

Nie wszystkie detale są perfekcyjne. Niektóre progi mają ostre krawędzie, co wymagać będzie delikatnego pilnika lub zakładu lutniczego, aby uniknąć podrażnień palców przy grze. Spasowanie elementów jest przeciętne, co dla modelu za ponad 4000 złotych jest pewnym rozczarowaniem.

Elektronika i brzmienie

Gitara wykorzystuje pojedynczy przetwornik typu mini humbucker, produkcji Epiphone Custom Shop, wykonany z magnesów Alnico 5. Ten element definiuje najbardziej unikalną cechę instrumentu, brzmienie nie jest typowym, mocnym rockowym humbuckerem, lecz zdarza się raczej zbliżone do single coil. Rezultat to specyficzne, jasne, ale jednocześnie pełne tonów dźwięki, które wyróżniają się na scenie.

W zakresie sterowania znajdziemy tylko dwa pokrętła, jedno do głośności i jedno do tonu. Charakteryzują się one płynną pracą i precyzyjną reakcją, co pozwala na precyzyjne kształtowanie brzmienia podczas grania.

Wrażenia z gry i zastosowanie na scenie

Instrument mimo swojej dużej i masywnej budowy jest dość ciężki oraz wykazuje tendencje do gryfu cięższego niż korpus. Konstrukcja z odwróconą główką (reversed headstock) w połączeniu z kluczami w stylu banjo wpływa na wyważenie, które wymaga wsparcia lewej ręki podczas dłuższych sesji gry. Nie jest to wygodne dla każdego gitarzysty, zwłaszcza grającego stojąc.

Pierwsze wrażenia z brzmienia pokazywały raczej cienki i mało wyrazisty dźwięk, co zaskoczyło autora testu. Jednak w kontekście zespołowym, gdzie gitara musi konkurować z innymi instrumentami, Firebird pokazała swój prawdziwy potencjał. Dźwięk gitary ładnie się odcinał i jednocześnie dobrze komponował z resztą sekcji, zdobywając zainteresowanie i uznanie współgrających muzyków.

Podsumowanie

Epiphone 1963 Firebird I Heather Poly jest gitarą o wyrazistej osobowości. Choć wykonanie i detale jak np. Mokra podstrunnica czy ostre progi pozostawiają pole do poprawy, instrument rekompensuje to niepowtarzalnym brzmieniem wynikającym ze specyficznego mini humbuckera oraz oryginalnym designem.

W cenie około 4300 złotych można oczekiwać lepszej jakości wykończenia, jednak wartość kultowa modelu Firebird oraz jego charakterystyczne cechy sceniczne mogą przeważyć szalę na korzyść zachowania tego egzemplarza w kolekcji.