PRS SE DGT Gold Top

PRS SE DGT Gold Top, charakterystyka techniczna

Model PRS SE DGT Gold Top stanowi przykład solidnej konstrukcji gitar z sygnaturą Davida Grissoma. Instrument zaprezentowany w kwietniu 2023 roku ma korpus wykonany z mahoniu z klonową nakładką na topie, co zapewnia ładną, klasyczną kombinację brzmieniową i estetyczną. Wklejona szyjka również z mahoniu o profilu DGT, dotykowo wyczuwalnym dla miłośników masywniejszych kształtów szyjek, jest połączona z palisandrową podstrunnicą z płaskim promieniem 254 mm, co sprzyja komfortowi gry i wyrazistości dźwięku.

• Menzura 635 mm (25 cali)
• 22 progi typu jumbo
• Elektronika oparta o 2 humbuckery DGT "S" z funkcją rozdzielenia cewki (coil split)
• Regulacja: dwa potencjometry głośności i jeden tonowy z push/pull
• 3-pozycyjny przełącznik przystawek
• Tremolo typu PRS ze stalową, niklowaną konstrukcją
• Wykończenie w kolorze złotego topu z lekko perłowym połyskiem
• W komplecie pokrowiec gigbag

Wrażenia z użytkowania i grywalność

Gitarę cechuje przyjemna dla dłoni, stosunkowo gruba szyjka typu DGT, którą doceniają zwolennicy solidniejszego chwytu. Palisandrowa podstrunnica jest gładka, a progi dobrze zaokrąglone, co przekłada się na wygodne prowadzenie palców po gryfie. Zastrzeżenia pojawiły się do delikatnego uszkodzenia przy 12. Progu na krawędzi podstrunnicy, jednak nie wpływa to znacząco na komfort.

Dźwięk humbuckerów DGT jest zrównoważony, o ciepłym, bluesowo-rockowym charakterze z odpowiednią dynamiką i czystością. Funkcja coil split skutecznie rozszerza paletę brzmień o jasne tony typu single coil, co czyni gitarę wszechstronną w różnych gatunkach muzycznych. Regulacja głośności i barwy działa precyzyjnie, chociaż potencjometry mają klasyczną budowę i ich pokrętła są raczej funkcjonalne niż estetyczne.

Tremolo PRS jest stabilne jeśli chodzi o strojenie, choć dość sztywno pracuje, nie sprawdzi się przy efekcie ekstremalnych dive bombów, ale dobrze współgra z modulacją i subtelniejszymi efektami. Montaż 4 sprężyn przy tremolo jest dość luźny, co wpływa na specyfikę pracy i może wymagać regulacji pod indywidualne preferencje.

Jakość wykonania i aspekty techniczne

W kwestii wykończenia i spasowania materiałów PRS SE DGT Gold Top prezentuje zdecydowanie konkurencyjny poziom, choć nie w pełni wolny od mankamentów. Lakier ma efekt perłowego złotego połysku, widoczny szczególnie w naturalnym świetle. Niestety zdarzają się drobne inkluzje i nierówności na powierzchni, a drobne wgłębienia za tremolo malowano bez szlifowania, co wymagało pewnej tolerancji estetycznej ze strony użytkownika.

Mechaniki działają stabilnie z wyczuwalnym, równym oporem, nie budząc na razie zastrzeżeń, co jest istotne przy konieczności zachowania stroju. Siodło jest dobrze docinane i precyzyjnie osadzone, nie należy do punktów krytycznych tej gitary, choć w niektórych egzemplarzach spotyka się konieczność wymiany na modele Graphtech ze względu na drobne problemy z zakreską i strojem na niektórych strunach.

Elektrozłącza i lutowania razem z osprzętem budzą jednak pewne kontrowersje. W kilku ocenach użytkownicy skarżyli się na niestaranność lutowania na potencjometrach i przełączniku, co w jednym przynajmniej przypadku wymagało samodzielnej naprawy przez użytkownika. Te usterki są nie do zaakceptowania w gitarze tej klasy i świadczą o niedoskonałej kontroli jakości w produkcji.

Zalety i wady

• Zalety: wysoka wszechstronność tonalna dzięki dobrym humbuckerom z funkcją coil split, komfort gry na szerokiej szyjce DGT, lekka budowa oraz bardzo dobra stabilność stroju tremolo PRS
• Wady: drobne defekty lakieru i fretnów, niesprawna fabrycznie elektronika w niektórych egzemplarzach, konieczność interwencji przy lutowaniach, możliwość lepszego spasowania elementów, ograniczona wygoda wymiany strun ze względu na konstrukcję tremolo i brak fabrycznych zablokowanych kluczy

Podsumowanie

PRS SE DGT Gold Top to instrument o potencjale z wyraźnym naciskiem na komfort gry i wszechstronność brzmień. Sygnatura Davida Grissoma przełożyła się na bardzo ciekawy profil szyjki i zestaw humbuckerów pozwalających na zróżnicowane style muzyczne. Gitarze nie brakuje charakteru, a wizualnie przyciąga klasycznym złotym wykończeniem z delikatnym perłowym efektem.

Niestety pojawiające się problemy produkcyjne i jakościowe, zwłaszcza w zakresie lutowań i drobnych defektów wykończeniowych, obniżają początkowe wrażenie. Po modyfikacjach i regulacjach gitara potrafi zachwycić, ale jest to sprzęt wymagający uwagi przy odbiorze i ewentualnych korektach brookerskich. Mimo to dla muzyków szukających uniwersalnej gitary ze świetnym stosunkiem jakości do ceny jest to model warty rozważenia.